شاهد و شمع

شاهدی گفت به شمعی که امشب         در و دیوار مزین کردم   

دیشب از شوق نخفتم یک دم                 دوختم جامه و بر تن کردم

دو سه گوهر زگلوبندم ریخت                   بستم و باز به گردن کردم

کس ندانست چه سحرآمیزی                  به پرند از نخ و سوزن کردم

صفحه ی کارگه از سوسن و گل               به خوشی چون صف گلشن کردم

تو بگرد هنر به من نرسی                       زآنکه من بذل سر و تن کردم

شمع خندید که بس  تیره شدم               تا ز تاریکیت ایمن کردم

پی پیوند گهر های تو بس                       گهر اشک به دامن کردم

گریه ها کردم و چون ابر بهار                    خدمت آن گل و سوسن کردم

خوشم از سوختن خویش از آنک               سوختم  بزم تو روشن کردم  

گر چه یک روزن  امید نماند                     جلوه ها بر در و روزن کردم

تا تو آسوده  روی در ره خویش                 خوی با گیتی رهزن کردم

تا فروزنده شود زیب و زرت                       جان ز روی و دل از آهن کردم

خرمن عمر من ار سوخته شد                  حاصل شوق تو خرمن کردم   

کارهایی که شمردی بر من                      تو نکردی همه را من کردم  

   

 

                                                                    (پروین اعتصامی )

/ 1 نظر / 43 بازدید
محب ولایت

بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله رب العالمین اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم سلام علیکم -------- *♥*♥*♥* -------- -------- *♥*♥*♥* -------- -------- *♥*♥*♥* -------- -------- *♥*♥*♥* -------- ------*♥*♥*♥*♥*♥*----- -------- *♥*♥*♥* -------- ----------- *♥* ----------- ┐───────────────────────────────────────────────────────┌ امام صادق علیه السلام فرمودند: عالم باشى یا جاهل، خاموشى را برگزین تا بردبار به شمار آیى، زیرا خاموشى نزد دانایان زینت و در پیش نادانان پوشش است. مستدرك الوسایل، جلد 9،صفحه ی 17 ┘───────────────────────────────────────────────────────└