غزلی در مدح امیرالمومنین علی (ع) به مناسبت میلاد آن حضرت

سلام

دوستلن عزیز میخواستم چند کلامی راجع به علی (ع) بنویسم  فکر کردم دیدم که کلام  و زبان  بهتر است سکوت کند و این کوتاه مجال آن نیست که از علی بنویسم  چرا که  .........

به همین خاطر شعری را گذاشتم که مورد توجه شما قرار گیرد . 

 زلیلایی شنیدم یا علی گفت               به مجنونی رسیدم یا علی گفت

مگر این وادی دارالجنون است                که هر دیوانه دیدم یا علی گفت

یقین خالق زمان آفرینش                     به گوش کل عالم یا علی گفت

نسیمی غنچه ای را باز کرده                  زبان غنچه کم کم یا علی گفت 

سرشک ژاله گل را شستشو داد           گل از این لطف شبنم یا علی گفت

چمن با ریزش باران رحمت                    دعایی کرد و نم نم یا علی گفت

به خود لرزید شاخ بید مجنون                 به خاک افتاد و از غم یا علی گفت

خروش رعد و فریاد فلک هم                   ز بس تا بی مسلم یا علی گفت

چه سری در اساس جام جم بود             که از حیرت شه جم یا علی گفت

وفا داری شروط عشق بازی است           که جان را داده میثم یا علی گفت

شنیدم کودک شیرین زبانی                   چو میجوشید زمزم یا علی گفت

صبا هم تخت شه بر باد داده                  سلیمان بسکه محکم یا علی گفت

خلیل از بت شکستن میهراسید             خود عزی اعظم  یا علی گفت

خمیر خاک آدم را سرشتند                    چو بر میخواست آدم یا علی گفت

مسیحا هم دم از اعجاز میزد                  ز بس بیچاره مریم یا علی گفت

علی را ضربتی کاری نمیشد                   گمانم ابن ملجم یا علی گفت

مگر خیبر ز جایش کنده میشد                یقین آنجا علی هم یا علی گفت  

براق رفتن عاجز شنیدم                          ز جا برخاست خاتم یا علی گفت

یدالهی به استقبالش آمد                       به جای خیر مقدم یا علی گفت  

تو تا هو یا علی گفتی قریشی                همه زرات جانم یا علی گفت  

                                                                                              ( قریشی )

 

/ 1 نظر / 11 بازدید